Amrit en ik zijn al meerdere keren op Humaniversity geweest om van alles te bespreken over het Medicijn Boeddha weekend. Telkens werden we met open armen ontvangen en was iedereen erg blij dat we er waren. We voelden ons dus enorm welkom!
De eerste keer was Naropa met ons meegekomen en de tweede keer onze zoon Wouter. Zo hadden we in ieder geval drie mensen die de mantra kenden.

Wouter op Humaniversity

Wouter op Humaniversity

Omdat op Humaniversity niemand de mantra nog kende hebben we twee keer een ceremonie gehouden om iedereen die aanwezig was de mantra te leren. We zingen de mantra dan 112 maak: vier maal 28 keer. Onze ervaring is inmiddels dat als we op de helft zijn bijna iedereen zijn boekje kan wegleggen en steeds makkelijker gaat zingen.
Alle deelnemers waren enorm bereid om de mantra te leren, en dat terwijl ze niet wisten wat ze te wachten stond. Het was opvallend hoe we echt samen zongen. Het klonk alsof we al jaren samen zongen. Vooral de eerste keer was dat het geval.
We zongen dan weer hard, dan weer langzamer, dan weer heel zacht en teder. Stees weer anders dus.
We merken dat het wat met je doet als je de mantra op verschillende manieren zingt. Amrit zegt steeds dat Medicijn Boeddha andere dingen doet met de diamantvorm om ons heen als we in volume en snelheid veranderen.
Met de diamantvorm bedoelt ze een vorm die om ons persoonlijk zit, of om de groep, of om de wereld. Nou ja, om van alles en nog wat.
Na afloop van de ceremonie verteld ze vaak wat ze heeft gezien. Veel andere mensen hebben ook duidelijke ervaringen, of zien de kleur blauw.

het wordt met de week intenser

Premdip

Premdip